http://marmas.files.wordpress.com/2008/05/lodka_2_hdr_small.jpg

http://marmas.files.wordpress.com/2008/05/lodka_hdr_small.jpg

http://marmas.files.wordpress.com/2008/05/drzewo_2_hdr_small.jpg

 Nie pozostało mi nic innego, jak przedstawić wyniki mojej pracy:

Canon EF/EF-S (dawniej FD) – EF jest standardem obiektywów wprowadzonym przez Canona w 1987 roku. Podstawowe założenie, to przeniesienie silników i mechaniki do samego obiektywu, dzięki czemu sam aparat kontaktował się z obiektywem wyłącznie za pomocą styków elektronicznych. Było to pierwsze tego typu rozwiązanie na świecie, nieco później koncepcję tą zastosowały także Olympus i Contax. EF-S to obiektywy systemu EF przystosowane do współpracy z lustrzankami cyfrowymi w których matryca ma format APS-C obiektywy te pracują w systemie tak zwanego płytkiego ogniskowania, co oznacza, że tylnia soczewka wchodzi głębiej – niż w tradycyjnych konstrukcjach – do samej komory lustra. System ten oznaczany jest literą „S” i oznacza „short back focus”.  

Nikon F – Jeden z najstarszych bagnetów który jest używany do dziś. Powstał w 1959 roku i jego konstrukcja nie zmieniła się przez te lata w ogóle. Mocowanie opiera się na trzech zaczepach, otworze o średnicy 44 mm i płaszczyźnie ogniskowania 46,5 mm. Dzięki klasycznej koncepcji producentów Nikona i stałego propagowania swego systemu do dzis na świecie jest około 400 obiektywów z tego typu mocowaniem, co daje Nikonowi pozycję lidera. Dzięki wysokiej kompatybilności system Nikona znajduje duże zastosowanie w urządzeniach przemysłowych. Pojawiły się także obiektywy oznaczone literami „DX” przystosowane do lustrzanek cyfrowych, jednak mimo swojej mechanicznej i elektronicznej zgodności nie nadają się do klasycznych aparatów analogowych, ponieważ powodują niedoświetlenie kadru i w efekcie winietowanie. 

Pentax K – System wprowadzony przez firmę Pentax w 1975 roku. Bagnet K jest ciągle udoskonalany jednak z zachowaniem całej kompatybilności wstecznej. Dzięki temu wytworzyło się duże zaplecze obiektywów przystosowanych do mocowania K. System ten został bardzo rozpowszechniony głównie dzięki zastosowaniu go w aparatach wielu marek (Chinon, Porst, Revue oraz kilku wersji rosyjskiego Zenita). Także obiektywy z bagnetem K wytwarzane są przez wielu producentów. 

Minolta AF – Mocowanie oparte na standardowym mocowaniu Minolta A. Bazuje na lustrzankach 5000, 7000 oraz 9000. Aktualnie system ten kontynuuje Sony w swoich lustrzankach linii Alpha. Minolta AF jest teraz obecnie znana jako mocowanie Sony Alpha („α mount system”).

4/3 (Fourthrids; cztery trzecie) – stworzony przez Olympusa system, nazwa odnosi się do wyrażonej w calach średnicy koła światła które rzucane jest przez obiektyw. 4/3 jest systemem otwartym, dzięki temu każdy może produkować kompatybilne korpusy, obiektywy oraz akcesoria. Wymiary matrycy standardu 4/3 to 13×17,3 mm (matryca dwa razy mniejsza od klatki filmu 35mm). 

Sigma – mocowanie bardzo podobne do bagnetu Pentaxa, lecz używa tego samego systemu ogniskowania jak w przypadku gwintu Canon EF. Firma Sigma w głównej części zaś zajmuje się produkowaniem obiektywów dla bagnetów innych producentów, chociaż posiada w swojej ofercie także lustrzanki cyfrowe własnego autorstwa. 

M42 – jeden z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych sposobów mocowania obiektywów w aparatach fotograficznych. Popularny w starszych aparatach między innymi Praktica, Zenit, Rico i wielu innych. Obiektywy w tym standardzie są nadal produkowane. Dzięki adapterom można je zamocować do większości lustrzanek, jednak z aparatami Nikona i Olympusa bez optyki korekcyjnej nie są w pełni kompatybilne (brak możliwości ustawienia ostrości na nieskończoność). Prawidłowo zaś współpracują z lustrzankami Canona, Minolty i Pentaxa (także cyfrowymi). Dzięki bardzo dużej popularności systemu obiektywy te są stosunkowo tanie. Przy niedużym nakładzie finansowym mamy dostęp do dobrych optycznie szkieł. 

Występują także mniej popularne mocowania takie jak:
 
M39 – mało popularne w tych czasach mocowanie, jest to gwint o średnicy 39mm i skoku 1 mm. 

Bagnet T – Standard wykorzystywany przez niektóre obiektywy marki Tamron. 

Architektura (w tej dziedzinie fotografii dopiero zaczynam, zdjęcie otworzy się jako samodzielny plik :)):

Panoramy (kliknięcie w link, otwiera zdjęcie tylko z panoramą):

 I to by było na tyle

- Stabilizacja optyczna (Image Stabilization – IS)

 Stabilizacja popularna w droższych kompaktach (np. Canon serii S, Panasonic Lumix, Sony DSC). Jej działanie polega na umieszczeniu w obiektywie aparatu dodatkowych, nieruchomych soczewek. Zadaniem procesora jest sterowanie ich położeniem tak, aby rzutowany na matrycę obraz znajdował się w tym samym miejscu. Działanie tego systemu jest bardzo efektywne, stosowane także w lornetkach wysokiej klasy. 

- Kompensacja drgań (Anti Shake – AS) 

Procesor aparatu odpowiednio wprawia światłoczułą matrycę w drgania, tak aby rzutowany na nią obraz był zawsze w tym samym miejscu względem jej brzegów. Zasada działania jest prosta, jeżeli aparat odchyli się w daną stronę (załóżmy w górę), obraz rzutowany jest teraz w inne miejsce, dlatego system AS przesuwa matrycę w dół, aby obraz był znów rzutowany w tym samym punkcie. Są to przesunięcia o około 0,1mm, ale układ ten potrafi wprawić w drgania matrycę 4000 razy na sekundę, czyli w częstotliwość 4 kHz. 

- Stabilizacja Cyfrowa – (Digital Stabilization – DS) 

System stabilizacji przesuwa rejestrowany obraz o kilka pikseli. Technika ta jest popularna zwłaszcza podczas nagrywania filmów, aby wyeliminować tak zwane „skakanie” obrazu. Tak naprawdę za pojęciem stabilizacji cyfrowej kryje się także technika montowana w aparatach cyfrowych, której zadaniem jest podniesienie ekwiwalentu czułości ISO, aby skrócić czas naświetlania i w efekcie zminimalizować efekt poruszenia. Niestety odbija się to negatywnie na zrobionej fotografii, gdyż wzmacnianie sygnału docierającego do matrycy powoduje znaczne zwiększenie poziomu szumu elektronicznego. 

Podane wyżej systemy to najpopularniejsze metody stabilizacji obrazu. Jednak najlepsze rozwiązanie to zabieranie w każdy plener statywu, tudzież monopodu. Pozdrawiam, Marek Masłowski!

Focal length comparison tool:

http://www.tamron.com/lenses/learning_center/tools/focal-length-comparison.php