Każdy kto interesuje się fotografią, prędzej czy później staje przed koniecznością wymiany sprzętu. Aktualnie używany aparat nie spełnia już naszych oczekiwań i pojawia się chęć sięgnięcia dalej. Taką możliwość daje nam bez wątpienia lustrzanka. Jednak sprytni producenci poszli zupełnie innymi drogami i każdy z nich wypracował własny standard w fotografii cyfrowej. Poniżej postanowiłem zaprezentować kilka z najpopularniejszych mocowań obiektywów.
Canon EF/EF-S (dawniej FD) – EF jest standardem obiektywów wprowadzonym przez Canona w 1987 roku. Podstawowe założenie, to przeniesienie silników i mechaniki do samego obiektywu, dzięki czemu sam aparat kontaktował się z obiektywem wyłącznie za pomocą styków elektronicznych. Było to pierwsze tego typu rozwiązanie na świecie, nieco później koncepcję tą zastosowały także Olympus i Contax. EF-S to obiektywy systemu EF przystosowane do współpracy z lustrzankami cyfrowymi w których matryca ma format APS-C obiektywy te pracują w systemie tak zwanego płytkiego ogniskowania, co oznacza, że tylnia soczewka wchodzi głębiej – niż w tradycyjnych konstrukcjach – do samej komory lustra. System ten oznaczany jest literą „S” i oznacza „short back focus”.
Nikon F – Jeden z najstarszych bagnetów który jest używany do dziś. Powstał w 1959 roku i jego konstrukcja nie zmieniła się przez te lata w ogóle. Mocowanie opiera się na trzech zaczepach, otworze o średnicy 44 mm i płaszczyźnie ogniskowania 46,5 mm. Dzięki klasycznej koncepcji producentów Nikona i stałego propagowania swego systemu do dzis na świecie jest około 400 obiektywów z tego typu mocowaniem, co daje Nikonowi pozycję lidera. Dzięki wysokiej kompatybilności system Nikona znajduje duże zastosowanie w urządzeniach przemysłowych. Pojawiły się także obiektywy oznaczone literami „DX” przystosowane do lustrzanek cyfrowych, jednak mimo swojej mechanicznej i elektronicznej zgodności nie nadają się do klasycznych aparatów analogowych, ponieważ powodują niedoświetlenie kadru i w efekcie winietowanie.
Pentax K – System wprowadzony przez firmę Pentax w 1975 roku. Bagnet K jest ciągle udoskonalany jednak z zachowaniem całej kompatybilności wstecznej. Dzięki temu wytworzyło się duże zaplecze obiektywów przystosowanych do mocowania K. System ten został bardzo rozpowszechniony głównie dzięki zastosowaniu go w aparatach wielu marek (Chinon, Porst, Revue oraz kilku wersji rosyjskiego Zenita). Także obiektywy z bagnetem K wytwarzane są przez wielu producentów.
Minolta AF – Mocowanie oparte na standardowym mocowaniu Minolta A. Bazuje na lustrzankach 5000, 7000 oraz 9000. Aktualnie system ten kontynuuje Sony w swoich lustrzankach linii Alpha. Minolta AF jest teraz obecnie znana jako mocowanie Sony Alpha (“α mount system”).
4/3 (Fourthrids; cztery trzecie) – stworzony przez Olympusa system, nazwa odnosi się do wyrażonej w calach średnicy koła światła które rzucane jest przez obiektyw. 4/3 jest systemem otwartym, dzięki temu każdy może produkować kompatybilne korpusy, obiektywy oraz akcesoria. Wymiary matrycy standardu 4/3 to 13×17,3 mm (matryca dwa razy mniejsza od klatki filmu 35mm).
Sigma – mocowanie bardzo podobne do bagnetu Pentaxa, lecz używa tego samego systemu ogniskowania jak w przypadku gwintu Canon EF. Firma Sigma w głównej części zaś zajmuje się produkowaniem obiektywów dla bagnetów innych producentów, chociaż posiada w swojej ofercie także lustrzanki cyfrowe własnego autorstwa.
M42 – jeden z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych sposobów mocowania obiektywów w aparatach fotograficznych. Popularny w starszych aparatach między innymi Praktica, Zenit, Rico i wielu innych. Obiektywy w tym standardzie są nadal produkowane. Dzięki adapterom można je zamocować do większości lustrzanek, jednak z aparatami Nikona i Olympusa bez optyki korekcyjnej nie są w pełni kompatybilne (brak możliwości ustawienia ostrości na nieskończoność). Prawidłowo zaś współpracują z lustrzankami Canona, Minolty i Pentaxa (także cyfrowymi). Dzięki bardzo dużej popularności systemu obiektywy te są stosunkowo tanie. Przy niedużym nakładzie finansowym mamy dostęp do dobrych optycznie szkieł.
Występują także mniej popularne mocowania takie jak:
M39 – mało popularne w tych czasach mocowanie, jest to gwint o średnicy 39mm i skoku 1 mm.
Bagnet T – Standard wykorzystywany przez niektóre obiektywy marki Tamron.
