Niejednokrotnie przeglądając aparaty cyfrowe na półkach ze sprzętem elektronicznym, zastanawialiście się, jaki to rodzaj stabilizacji zastosował producent. W dzisiejszych czasach większość firm montuje w swoich urządzeniach rozmaite systemy mające za zadanie poprawić jakość obrazu. Jednak nie ma róży bez kolców, nie każdy układ stabilizujący daje identyczne rezultaty. Wręcz przeciwnie, czasami końcowy efekt może nie spełnić naszych oczekiwań. Poniżej przedstawione zostały trzy najpopularniejsze systemy stabilizacji obrazu:
- Stabilizacja optyczna (Image Stabilization – IS)
Stabilizacja popularna w droższych kompaktach (np. Canon serii S, Panasonic Lumix, Sony DSC). Jej działanie polega na umieszczeniu w obiektywie aparatu dodatkowych, nieruchomych soczewek. Zadaniem procesora jest sterowanie ich położeniem tak, aby rzutowany na matrycę obraz znajdował się w tym samym miejscu. Działanie tego systemu jest bardzo efektywne, stosowane także w lornetkach wysokiej klasy.
- Kompensacja drgań (Anti Shake – AS)
Procesor aparatu odpowiednio wprawia światłoczułą matrycę w drgania, tak aby rzutowany na nią obraz był zawsze w tym samym miejscu względem jej brzegów. Zasada działania jest prosta, jeżeli aparat odchyli się w daną stronę (załóżmy w górę), obraz rzutowany jest teraz w inne miejsce, dlatego system AS przesuwa matrycę w dół, aby obraz był znów rzutowany w tym samym punkcie. Są to przesunięcia o około 0,1mm, ale układ ten potrafi wprawić w drgania matrycę 4000 razy na sekundę, czyli w częstotliwość 4 kHz.
- Stabilizacja Cyfrowa – (Digital Stabilization – DS)
System stabilizacji przesuwa rejestrowany obraz o kilka pikseli. Technika ta jest popularna zwłaszcza podczas nagrywania filmów, aby wyeliminować tak zwane „skakanie” obrazu. Tak naprawdę za pojęciem stabilizacji cyfrowej kryje się także technika montowana w aparatach cyfrowych, której zadaniem jest podniesienie ekwiwalentu czułości ISO, aby skrócić czas naświetlania i w efekcie zminimalizować efekt poruszenia. Niestety odbija się to negatywnie na zrobionej fotografii, gdyż wzmacnianie sygnału docierającego do matrycy powoduje znaczne zwiększenie poziomu szumu elektronicznego.
Podane wyżej systemy to najpopularniejsze metody stabilizacji obrazu. Jednak najlepsze rozwiązanie to zabieranie w każdy plener statywu, tudzież monopodu. Pozdrawiam, Marek Masłowski!